Just fantasying

Met dank aan The Wooster Collective.

Zwart-wit radio

Ik merk dat ik het strakke 23-archiefdingen ritme van voor de vakantie nog niet helemaal te pakken heb. Want terwijl deze blog gaat over podcasting, moeten die over wiki’s en chat nog worden geschreven. Toch volgen hier mijn ‘ervaringen’ met podcasts.

Vooropgesteld dat ik een liefhebber ben van radio (met name één), komt het er steeds minder van om hier ook daadwerkelijk realtime naar te luisteren (en goh ja, dat lees ik op meerdere blogs…). En hups, dan hebben we podcasts als prima alternatief: wherever, whenever you want. Maar ondanks dat ben ik geen heavy-user. Ik denk dat de reden hiervoor met name ligt in het gegeven dat bij podcasting (ondanks RSS) je toch altijd ‘bewuster en gerichter’ gaat luisteren, en toeval hierbij wat minder de overhand heeft. Dit terwijl in geval van radio het met één druk op de knop gewoonweg afwachten is wat je voorgeschoteld krijgt, eenvoudig een kwestie van consumeren dus. Daarmee moet je soms een hoop bagger verwerken, terwijl aan de andere kant dit ook weer veel nieuwe en leuke (onverwachte) informatie oplevert. Eigenlijk zo’n beetje passief googelen. Het is dus vooral die ‘luiheid’ die er voor zorgt dat ik minder snel een gang naar podcasts maak.

Desondanks hebben podcasts in veel gevallen mijn voorkeur boven vodcasts. Dat heeft uiteraard te maken met de wijze waarop een onderwerp wordt benaderd. Ik vind sommige informatie veel prettiger overkomen in uitsluitend een audio-uitvoering. Beelden leiden niet alleen af, maar ze mixen soms ook helemaal niet goed met wat er gezegd wordt.
Ik dit kader vergelijk ik podcasting ook wel eens met een zwart-wit foto. Want hoewel kleurenfoto’s een beeld of situatie zo op het eerste oog veel beter weergeven, blijkt toch vaak dat de werking van een zwart-wit foto veel treffender is. Precies dat is denk ik de kracht van podcasting: het biedt eenvoud.

Voor wat betreft ‘het archief’ denk ik dat podcasting uitgelezen mogelijkheden biedt. Een beetje als tegenhanger voor al het visuele ‘geweld’.
Laat net als bij Brussel behoort ons toe (BNA-BBOT) iemand met een kar rondreizen door het Brabantse land en hem of haar willekeurige personen interviewen. En leg daarbij vooral ook de geluiden vast ‘van onderweg’. Podcasting kan op deze wijze veel (op)nieuw tot leven brengen. En het mooie van podcasting is dat de middelen die je ervoor nodig hebt uiterst beperkt zijn. Het gaat vooral om de verhalen, en aangezien dat zo’n beetje onze core-business is geworden bestaat enkel nog de noodzaak om het model eromheen te ontwerpen. In dat geval hebben we denk ik een prima zaak in handen waarmee leuke dingen te maken zijn. Maak daarbij gebruik van de mogelijkheid om een algemene feed in te richten waarbij ook andere podcasters zich kunnen aansluiten, en je krijgt een prachtige Brabantse mix voor jong en oud.

"Twitter is fun, but it's not useful." BUT "Neither is ice cream."

Bovenstaande quote is afkomstig van Twitter Blog uit een posting waarin werd aangekondigd dat de Terms of Service zijn aangepast. En ik denk zeker dat dit een mooie vergelijking is, zeker gelet op het aantal ijseters :-)

Toch denk ik dat naast fun, het nut van Twitter steeds meer en beter naar voren komt. Of moet ik misschien zeggen dat het een handig medium is... Hoe dan ook staat mijn vierde Twitteraccount nog steeds. En hoewel het aantal followers nog bescheiden is (waarbij het maar de vraag is wat de waarde is van kwantiteit op Twitter), vind ik de statusberichten van de mensen die ik volg beslist leuk, interessant, handig en waardevol. Sterker nog, het is juist deze mix die maakt dat microbloggingtools als Twitter zo aantrekkelijk zijn.

Ik spreek hier met opzet van statusberichten omdat dat in eerste instantie toch de kern is waar het bij Twitter om draait. Berichten die aangeven waar je mee bezig bent, in RL en VL. Ik vind het dan ook vreemd dat juist dit element zo vaak wordt verguisd. Men stoort zich aan de 'onzinberichten'. Maar ja, wie bepaalt wat onzin is, waarbij komt dat onzin in Twitter realtime wordt weergegeven terwijl - in gestold formaat - in RL hier hele avonden mee worden gevuld. Voordeel van Twitter is dat je de berichtenstroom op ieder gewenst moment kunt stoppen. Bovendien is door een goed gebruik veel 'loze content' te omzeilen.

De functionaliteit van Twitter neemt steeds meer toe, niet alleen door alle Twittertools maar ook door de wijze waarop het wordt gebruikt. Naast toepassing in de vorm van een lifestream, zie je dat steeds meer informatie die oorspronkelijk in de vorm van postings in de blogosphere zou belanden nu neerdaalt op Twitter. Dit maakt dat het karakter van beide tools (blogging en microblogging) langzaamaan gaat veranderen (of toch in ieder geval andere accenten krijgt).

Op Frankwatching las ik onlangs de opmerking dat 'Twitter iets is voor vaders'. Hoewel ik wonderwel pas in dit profiel, schiet je dan toch even in je wiek. Want hoezo is Twitter alleen iets voor vaders (?); ben ik dan immers tóch geen deelgenoot van een hip medium (?).
Gelukkig vroeg onze oudste dochter (jonge tiener) mij gisteren naar de mogelijkheid om een Twitteraccount te openen - en dit berust op louter toeval -, wat bij mij een klein zonnetje teweegbracht. 'Tuurlijk, maar leg eerst even uit waarom je wilt gaan twitteren joh, want uiteindelijk zit ik er ook op...'
Als er wat leuks komt uit deze praktijkcase, dan zal ik mij zeker even terugmelden. Misschien ook dat ik haar een leuk rapportje laat schrijven, wat we dan uiteraard meteen doorsturen naar Morgan Stanley ;-)


Kortom: Twitter is voor mij beslist een handige tool. En hoewel ik zelf geen hyperactieve twitteraar ben volg ik met veel belangstelling de tweets van anderen. Voor wie interesse heeft: http://twitter.com/tondelooijer.

Twexit...

‘Flessen’post

Aan alles komt een eind... En om een lang verhaal kort te maken heb ik bijna vier weken Côtes Catalanes 'gebotteld' in een flesje Dame d'Elne (waarvan ik nog een hele 'zak' heb meegenomen). Zo'n bag-in-box is overigens een goede vinding voor het 'dagelijkse wijntje'.