woensdag 10 juni 2009

Wieden op het web

We zijn nu zo’n drie dagen op reis en nu al dient de Grote Schoonmaak zich aan. Want gaandeweg de rit ben ik wat oude webapplicaties aan het afstoffen, letterlijk dus. Omdat ik de laatste tijd nogal wat tijd heb doorgebracht met BREED (en wat andere activiteiten), zijn een aantal van mijn persoonlijke webaccounts wat in de vergetelheid geraakt. Echter nu – in het kader van 23-archiefdingen - is het toch leuk om deze weer eens een extra zetje te geven. Maar ja, wat gebeurt er als je na een tijd afwezigheid weer thuis komt (?), juist: luchten, de ramen open, de wind erdoor. Precies dat is waar ik zo direct mee ga beginnen: Netvibes en Delicious staan op de ‘wiedlijst’.


Maar met al die wied-ideeën komt natuurlijk wel de vraag naar voren of ik hiermee niet een belangrijk deel van mijn persoonlijke (online) profiel aan het selecteren ben. Immers je identiteit op het web wordt deels bepaald door de wijze waarop je content tagged en feeds verzamelt. Het is toch een soort van boekenkast (met verwijzingen). En dat maakt dat je weer gaat twijfelen over dergelijke acties: want wat is nu precies de essentie van mijn ‘personal digital live’.


Die vraag beantwoorden gaat vanavond niet meer lukken. Aan de andere kant, met het verwijderen van de link ben je de content niet kwijt. Sterker nog, het bewaren van de link geeft je geen garantie dat de publicatie of blogpost waarnaar wordt verwezen nog ‘in leven is’. Kortom het wordt tijd om de waarde van content in Delicious en Netvibes en andere – soortgelijke - webapps eens nader te beschouwen.


Want dat we iets willen met directe content (publicaties) mag duidelijk zijn, maar ik denk dat de indirecte content (verwijzingen) minstens net zo belangrijk is, en in ieder geval belangrijke informatie - kan - bevatten over personen en instellingen.


Hmm, het roept bijna verlangens op naar die andere grote schoonmaak. Tijd dus om te stoppen met bloggen en na te denken of ik de schoffel nog ga oppakken.

1 opmerking:

Virtual Personality zei

oppoetsen.... ?, niets blijkt zo vergankelijk te zien als het onthouden van oude inloggegevens. Ik zal eerst mijn geheugen eens proberen op te poetsen.

Maar ik zie dat je ook wel eens terugkijken op " those where the days"