Ik gebruik Netvibes nu zo'n anderhalf jaar voor het opslaan en lezen van mijn RSS feeds, en ik kan niet anders zeggen dan tot volle tevredenheid. Jazeker. Ik heb daarvoor een paar willekeurige andere toepassingen gebruikt, waarvan er één nog steeds actief is te weten Google Reader. En dit is - uiteraard - voornamelijk te danken aan het feit dat je met het instellen van een Google account meteen over een heel wagenpark kunt beschikken - en zeg nou zelf, een gegeven paard kijk je niet in de bek en zet je eveneens niet buiten de wei. Maar hoe dan ook is Netvibes voor mij een belangrijk middel om op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen in de blogosphere en - daarbuiten :-) - op het web (hoewel ik onlangs wel even aan het twijfelen ben gebracht).Wat ik wel heb gemerkt is dat met RSS mijn absorptievermogen voor informatie danig is verlegd (en ingedikt). Want was het in aanvang zo dat je ging kijken bij individuele weblogs (-sites) - wat altijd weer een groot verrassingseffect in zich meedroeg -, werden deze vervolgens tot favoriet gebombardeerd. Hierbij ging je nog steeds 'op bezoek' maar werd het toch al wat vluchtiger (want klikbaar).
Nu met RSS komt het nieuws naar je toe en moet je juist gaan selecteren om de aanwas te temperen. Deze ontwikkeling heeft er bij mij toe geleid dat ik een tabblad morgen vuilnisbakkendag op m'n Netvibes heb staan. Hierin staan feeds die, hoewel interessant, niet passen binnen een specifiek tabblad (en zich daarmee dus al enigszins buiten het interesseprofiel begeven) en daarnaast onvoldoende interessant zijn om zich een eigen positie te verwerven op de feedpagina. Met andere woorden deze feeds staan op een hellend vlak: het is kop noch kuit. Deze bak was eens ontzettend groot. Bij tijd en wijle had ik het gevoel dat het halve web erin was gesponnen. Zo nu en dan ging ik eens wieden. Maar telkens bleek dan toch weer dat bepaalde blogs leuke publicaties bevatten wat weer uitstel van .... betekende. Dus ondanks het feit dat de weblogs in dit tabblad 'on death row' stonden, bleven ze hun aantrekkingskracht behouden en daarmee informatie ophoesten.
Maar het meest kenmerkende is toch wel dat het tabblad morgen vuilnisbakkendag mij het gevoel geeft iets onverwachts tegen te kúnnen komen. Op dit moment staan er ruim 400 ongelezen feeds in (dat aantal was eens aanzienlijk groter). En er is niets leukers dan zomaar dit tabblad aan te klikken en snel te scrollen langs alle feeds op zoek naar: jawel een verrassing. En daarmee is morgen vuilnisbakkendag voor mij verworden tot een soort van surrogaat voor ongestructureerd zoeken en ontdekken; een wildcard voor webfeeds.
Want RSS is reuze handig en efficiënt maar het legt de ontdekkingsreiziger wel een beetje aan banden. Immers steeds meer tijd gaat zitten in het tot je nemen van min of meer gestructureerde informatie, alvorens je jezelf kunt laven aan het onvolprezen googelen. Maar ja áls je dan kunt gaan googelen, dan kun je ook volledig los gaan want je hebt op lucratieve wijze de verplichte kost al verorberd :-).
Smakelijk feeden...
7 opmerkingen:
Interessant stukje. Ik heb het idee dat ik momenteel met hetzelfde issue worstel. Heb alleen nog het probleem om de vuilnisbak af en toe ook aan de straat te zetten zodat deze wordt opgehaald en afgevoerd.
Maar sinds ik RSS weer wat nieuw leven heb ingeblazen heb ik het gevoel beter op de hoogte te zijn/worden van hetgeen belangrijk is, voor mij.
Absoluut mooi beschreven, Ton. Ik zou eigenlijk wel eens een kijkje willen nemen in jouw 'morgen vuilnisbakkendag' tab. Zet je 'm op je publieke pagina? Het zal iets weg hebben van een deken-uitstalling met Koniginnedag, je weet nooit of er wat bruikbaars bij zit.
Netvibes kende inderdaad hopeloze periodes, die voor mij als 23dingenblogslezer haast een crime maakte. Meegemaakt? Had je net alle 130 berichten doorgelezen, teller weer op 0, schiet ie ineens weer naar de 140! Ook het genoemde probleem met het delen van je tabs was ernstig fout. Echter, de laatste maanden vind ik het heel goed gaan, op alle fronten.
Heb je het "i'm sorry" bericht ook gelezen?
@Rob Nou hij staat erop hoor (in geschoonde toestand helaas, want ja daar was ik een paar dagen geleden al mee begonnen. Het is dus zo'n beetje de situatie aan het eind van Koninginnedag.
Ik heb het i'm sorry artikel niet gelezen (inmiddels wel). Hierin worden inderdaad wat zaken glad gestreken. Maar een écht sorry is het in mijn ogen niet, gelet op het eind. Leuk zijn ook de reacties - vooral die van George -. En ja, webapplicaties zijn natuurlijk bovenal ook gewoon business, en dat vergeet je als gebruiker wel eens.
Herkenbaar hoor, Ton. Ik heb ook van die feeds die ik zo nu en dan eens langsloop voor een soort verrassingseffect. En even zo vaak sneuvelen feeds ook weer, juist omdat ze nooit meer verrassen.
Het blijft belangrijk om soms gewoon even weg te klikken, het grote web op! :-)
@Christian Het lijkt wel of het web zelf met al zijn (zich steeds verbeterende) zoekmogelijkheden - bijv. gepersonaliseerd zoeken -, zich steeds meer als maatwerk-reader gaat gedragen. In die zin zal het aloude 'zoeken' steeds meer in gevaar gaan komen, omdat het wordt verdrongen door een overal om zich hen grijpende 'structuur'. Toch wel een doemscenario dat het beetje chaos, dat we nog hadden, straks wellicht ook nog gaat verdwijnen.
@Ton: Vandaar dat ik ook zeg 'klikken' en geen 'zoeken'. Zoeken is namelijk een logisch proces, terwijl de meest verrassende ontdekkingen vaak langs een heel onlogische weg tot stand kwamen. Met klikken houden we er dat een beetje in.
Ik houd wat dat betreft ook altijd vast aan de ontdekkingen van een bezoeker van het Waalwijkse gemeentearchief, toen ik daar nog werkzaam was. Op mijn vraag naar of hij had gevonden wat-ie zocht, antwoordde hij maar al te vaak: 'Nee, helemaal niet, maar ik heb nog iets veel beters gevonden, waar ik helemaal niet naar zocht!'
Nou, als je daar nou niet gelukkig van wordt, dan weet ik het ook niet meer! :-)
@Christian Mooi dat onderscheid tussen klikken en zoeken. En wat een motto: (...)'Nee, helemaal niet, maar ik heb nog iets veel beters gevonden, waar ik helemaal niet naar zocht!' Da's dubbel ontdekken!
Een reactie plaatsen